Mysz, ptak i kiełbasa

Dawno, dawno temu mysz, ptak i kiełbasa stały się towarzyszami, prowadziły razem dom, żyły dobrze i szczęśliwie, a także wspaniale powiększały swój majątek. Praca ptaka polegała na codziennym lataniu do lasu i przynoszeniu drewna. Mysz musiała nosić wodę, rozpalać ogień i nakrywać do stołu, ale kiełbasa musiała gotować.

Ten, komu wiedzie się zbyt dobrze, zawsze tęskni za czymś nowym. Pewnego dnia ptak spotkał w drodze innego ptaka, któremu opowiedział o swoich wspaniałych okolicznościach i pochwalił się nimi. Drugi ptak jednak nazwał go biednym prostakiem za jego ciężką pracę, ale powiedział, że ci dwaj w domu dobrze się bawili. Gdy bowiem mysz rozpaliła ogień i przyniosła wodę, poszła do swojego małego pokoju, aby odpocząć, dopóki nie zawołano jej do nakrycia stołu. Kiełbasa została przy garnku, sprawdziła, czy jedzenie dobrze się gotuje, a gdy zbliżała się pora obiadu, raz czy dwa zanurzyła się w bulionie lub warzywach, a następnie posmarowała je masłem, posoliła i były gotowe. Kiedy ptak wrócił do domu i złożył swój ciężar, zasiedli do obiadu, a po posiłku przespali się do rana i to było wspaniałe życie.

Następnego dnia ptak, zachęcony przez drugiego ptaka, nie chciał już iść do lasu, mówiąc, że już dość długo służył i został przez nich oszukany, i że muszą tym razem zmienić miejsce i spróbować załatwić to inaczej. I choć mysz i kiełbasa również bardzo usilnie prosiły, ptak postawił na swoim i powiedział, że trzeba spróbować. Rzucili losy i los padł na kiełbasę, która miała nosić drewno, mysz została kucharzem, a ptak miał przynieść wodę.

Co się stało? Kiełbasa poszła w stronę lasu, ptaszek rozpalił ogień, mysz została przy garnku i czekała sama, aż kiełbaska wróci do domu i przyniesie drewno na następny dzień. Ale kiełbaska tak długo została na drodze, że oboje przestraszyli się, że coś jest nie tak, i ptaszek wzbił się nieco w powietrze, by ją spotkać. Niedaleko jednak spotkał na drodze psa, który rzucił się na biedną kiełbaskę jako na łup, schwytał ją i połknął. Ptak oskarżył psa o bezczelny rabunek, ale na próżno ten mówił, bo pies powiedział, że znalazł na kiełbasce fałszywe listy, za co stracił życie.

Ptak ze smutkiem podniósł drewno, poleciał do domu i opowiedział, co zobaczył i usłyszał. Byli bardzo zaniepokojeni, ale postanowili zrobić, co w ich mocy i pozostać razem. Ptak położył więc obrus, a mysz przygotowała jedzenie i chciała je ugotować, a także wskoczyć do garnka, tak jak zwykła to robić kiełbasa, i turlać się i pełzać wśród warzyw, mieszając je; ale zanim wpadła między nie, została zatrzymana i straciła skórę, włosy i życie w tej próbie.

Kiedy ptak przyleciał, by przynieść obiad, kucharza nie było. W rozpaczy ptak rzucał drewnem tu i tam, wołał i szukał, ale kucharza nie było! Z powodu jego nieuwagi drewno się zapaliło, tak że wybuchł pożar. Ptak pospieszył po wodę, a wtedy wiadro wypadło mu z pazurów do studni, a on sam wpadł z nim do środka i nie mógł się podnieść, musiał się tam utopić.