เจ้าสาวกระต่าย
กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีหญิงคนหนึ่งและลูกสาวของเธออาศัยอยู่ในสวนสวยที่มีกะหล่ำปลีอยู่ แล้วกระต่ายน้อยตัวหนึ่งก็เข้ามาในสวน และในช่วงฤดูหนาวมันก็กินกะหล่ำปลีทั้งหมด แล้วแม่ก็พูดกับลูกสาวว่า “ไปในสวนแล้วไล่จับมันไปเถอะ…”
กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีหญิงคนหนึ่งและลูกสาวของเธออาศัยอยู่ในสวนสวยที่มีกะหล่ำปลีอยู่ แล้วกระต่ายน้อยตัวหนึ่งก็เข้ามาในสวน และในช่วงฤดูหนาวมันก็กินกะหล่ำปลีทั้งหมด แล้วแม่ก็พูดกับลูกสาวว่า “จงเข้าไปในสวน แล้วไล่กระต่ายไปเถอะ”
เด็กหญิงพูดกับกระต่ายน้อยว่า “ชู่ว ชู่ว กระต่ายน้อย เธอกินกะหล่ำปลีของเราหมดเลยนี่นา”
กระต่ายป่าพูดว่า “มาเถิด สาวน้อย มานั่งบนหางกระต่ายน้อยของฉัน แล้วเข้าไปในกระท่อมกระต่ายน้อยของฉันด้วยกัน” แต่หญิงสาวไม่ยอมไป
วันรุ่งขึ้นกระต่ายป่าก็มาอีกและกินกะหล่ำปลี จากนั้นแม่จึงพูดกับลูกสาวว่า “ไปในสวนแล้วไล่กระต่ายป่าไปเถอะ”
เด็กหญิงพูดกับกระต่ายว่า “ชู่ว ชู่ว เจ้ากระต่ายน้อย ยังกินกะหล่ำปลีหมดเลยนี่นา”
กระต่ายน้อยพูดว่า “สาวน้อยเอ๋ย เชิญนั่งบนหางกระต่ายน้อยของข้า แล้วเข้าไปในกระท่อมกระต่ายน้อยของข้าด้วยกันเถิด” สาวน้อยปฏิเสธ วันที่สาม กระต่ายกลับมาอีกครั้ง และกินกะหล่ำปลี
เมื่อได้ยินเช่นนั้น แม่จึงกล่าวแก่ลูกสาวว่า “จงไปที่สวน แล้วไล่กระต่ายไปเสีย”
หญิงสาวกล่าวว่า “ชู่ว ชู่ว เจ้ากระต่ายน้อย เจ้ายังกินกะหล่ำปลีของเราหมดเลย”
กระต่ายน้อยพูดว่า “มาเถิด สาวน้อย นั่งบนหางกระต่ายน้อยของฉัน แล้วเข้าไปในกระท่อมกระต่ายน้อยของฉันด้วยกัน” สาวน้อยนั่งลงบนหางกระต่ายน้อย แล้วกระต่ายก็พาเธอไปยังกระท่อมเล็กๆ ของมัน แล้วพูดว่า “ตอนนี้จงปรุงกะหล่ำปลีเขียวและเมล็ดข้าวฟ่าง แล้วฉันจะเชิญแขกงานแต่งงาน” จากนั้นแขกงานแต่งงานทั้งหมดก็มารวมตัวกัน (แขกงานแต่งงานคือใคร?) ฉันบอกคุณได้ เพราะคนอื่นเล่าให้ฉันฟัง พวกเขาทั้งหมดเป็นกระต่าย และอีกาอยู่ที่นั่นในฐานะบาทหลวงเพื่อทำพิธีแต่งงานให้เจ้าสาวและเจ้าบ่าว และสุนัขจิ้งจอกในฐานะเสมียน และแท่นบูชาอยู่ใต้รุ้ง
แต่หญิงสาวกลับเศร้า เพราะเธออยู่คนเดียว กระต่ายน้อยเดินมาและพูดว่า “เปิดประตู เปิดประตู แขกในงานแต่งงานกำลังสนุกสนาน” เจ้าสาวไม่พูดอะไร แต่ร้องไห้ กระต่ายน้อยก็จากไป กระต่ายน้อยกลับมาอีกครั้งและพูดว่า “เปิดฝา เปิดฝา แขกในงานแต่งงานกำลังหิว” เจ้าสาวก็ไม่พูดอะไรอีก และร้องไห้ กระต่ายน้อยก็จากไป กระต่ายน้อยกลับมาอีกครั้งและพูดว่า “เปิดฝา เปิดฝา แขกในงานแต่งงานกำลังรออยู่” จากนั้นเจ้าสาวก็ไม่พูดอะไร และกระต่ายก็จากไป แต่เธอกลับเอาเสื้อผ้าของเธอมาแต่งตัวตุ๊กตาฟาง และให้ช้อนคนแก่ตุ๊กตา แล้ววางตุ๊กตาไว้ข้างกระทะที่มีเมล็ดข้าวฟ่าง แล้วกลับไปหาแม่ของเธอ กระต่ายน้อยมาอีกครั้งและพูดว่า “เปิดฝา เปิดฝา” แล้วลุกขึ้นและตีหัวตุ๊กตาจนหมวกหลุด
แล้วกระต่ายน้อยก็เห็นว่าไม่ใช่เจ้าสาวของตน จึงจากไปอย่างเศร้าโศก
เรื่องคลาสสิกฉบับเต็ม แหล่งข้อความภาษาอังกฤษ: Standard Ebooks ฉบับต้นทางระบุว่าข้อความเป็นสาธารณสมบัติในสหรัฐอเมริกา กฎลิขสิทธิ์แตกต่างกันในแต่ละประเทศ
วงสนทนานักอ่าน
เริ่มต้นบทสนทนา
