De bruid van de haas

Er was eens een vrouw met haar dochter die in een mooie tuin met koolplanten woonden. Er kwam een ​​haasje in de tuin en at in de winter alle kool op. Toen zei de moeder tegen haar dochter: "Ga de tuin in en jaag het haasje weg."

Het meisje zegt tegen het haasje: "Ssst, haasje, je eet nog steeds al onze kool op."

De haas zegt: "Kom, meisje, ga op mijn hazenstaart zitten en kom met me mee naar mijn hazenhut." Het meisje weigert.

De volgende dag komt de haas weer en eet de kool op. Dan zegt de moeder tegen haar dochter: "Ga de tuin in en jaag de haas weg."

Het meisje zegt tegen de haas: "Ssst, kleine haas, je eet nog steeds alle kool op."

Het haasje zegt: "Meisje, ga op mijn hazenstaart zitten en kom met me mee naar mijn hazenhut." Het meisje weigert. De derde dag komt het haasje weer en eet de kool op.

Daarop zegt de moeder tegen haar dochter: "Ga de tuin in en jaag de haas weg."

Het meisje zegt: "Ssst, haasje, je eet nog steeds al onze kool op."

Het haasje zei: "Kom, meisje, ga op mijn hazenstaart zitten en kom met me mee naar mijn hazenhut." Het meisje ging op de hazenstaart zitten, en toen nam de haas haar mee naar zijn hutje en zei: "Kook nu groene kool en gierstzaad, dan nodig ik de bruiloftsgasten uit." Toen kwamen alle bruiloftsgasten bijeen. (Wie waren de bruiloftsgasten?) Dat kan ik je vertellen zoals iemand anders het mij vertelde. Het waren allemaal hazen, en de kraai was er als dominee om het bruidspaar te trouwen, en de vos als klerk, en het altaar stond onder de regenboog.

Het meisje was echter verdrietig, want ze was helemaal alleen. Het haasje kwam en zei: "Open de deuren, open de deuren, de bruiloftsgasten zijn vrolijk." De bruid zei niets, maar huilde. Het haasje ging weg. Het haasje kwam terug en zei: "Doe het deksel eraf, doe het deksel eraf, de bruiloftsgasten hebben honger." De bruid zei weer niets en huilde. Het haasje ging weg. Het haasje kwam terug en zei: "Doe het deksel eraf, doe het deksel eraf, de bruiloftsgasten wachten." Toen zei de bruid niets, en het haasje ging weg, maar ze kleedde een stropop aan met haar kleren, gaf haar een lepel om mee te roeren, zette haar bij de pan met de gierst en ging terug naar haar moeder. Het haasje kwam weer en zei: "Doe het deksel eraf, doe het deksel eraf," stond op en sloeg de pop op haar hoofd, zodat haar mutsje eraf viel.

Dan ziet het haasje dat het niet zijn bruid is, en hij gaat bedroefd weg.