De kwakzalver

Een zekere man werd ziek en moest naar bed. Hij raadpleegde verschillende artsen, en op één na vertelden ze hem allemaal dat zijn leven niet direct in gevaar was, maar dat zijn ziekte waarschijnlijk nog geruime tijd zou duren. De arts die er een andere mening over had, en die ook als laatste werd geraadpleegd, zei hem zich voor te bereiden op het ergste: "U hebt nog geen vierentwintig uur te leven," zei hij, "en ik vrees dat ik niets kan doen." Het bleek echter dat hij het helemaal mis had; want na een paar dagen verliet de zieke man zijn bed en ging een wandeling maken, hij zag er weliswaar zo bleek uit als een spook. Tijdens zijn wandeling ontmoette hij de dokter die zijn dood had voorspeld. "Jeetje," zei deze, "hoe gaat het met u? U bent vast net uit het hiernamaals gekomen. Hoe gaat het met onze overleden vrienden daar?" 'Heel comfortabel,' antwoordde de ander, 'want ze hebben het water der vergetelheid gedronken en alle zorgen van het leven vergeten. Trouwens, vlak voordat ik vertrok, waren de autoriteiten bezig met de voorbereidingen om alle artsen te vervolgen, omdat ze zieken niet op natuurlijke wijze laten sterven, maar hun kunsten gebruiken om ze in leven te houden. Ze wilden jou ook aanklagen, totdat ik hen verzekerde dat je geen arts was, maar een bedrieger.'