Doktor Szarlatan

Pewien mężczyzna zachorował i położył się do łóżka. Od czasu do czasu konsultował się z wieloma lekarzami, a wszyscy, z jednym wyjątkiem, mówili mu, że jego życiu nie zagraża bezpośrednie niebezpieczeństwo, ale że choroba prawdopodobnie potrwa jeszcze długo. Ten, który miał odmienny pogląd na jego przypadek, a zarazem ostatni, którego konsultowano, nakazał mu przygotować się na najgorsze: „Nie zostało ci dwadzieścia cztery godziny życia” – powiedział – „i obawiam się, że nic nie mogę zrobić”. Jak się jednak okazało, był w błędzie; po kilku dniach chory wstał z łóżka i wyszedł na spacer, wyglądając, co prawda, blado jak duch. W trakcie spaceru spotkał Doktora, który przepowiedział mu śmierć. „Ojej” – powiedział – „jak się masz? Z pewnością przybyłeś z tamtego świata. Proszę, jak tam się mają nasi zmarli przyjaciele?” „Najwygodniej” – odpowiedział drugi – „bo napili się wody zapomnienia i zapomnieli o wszystkich troskach życia. Nawiasem mówiąc, tuż przed moim wyjazdem władze przygotowywały się do ścigania wszystkich lekarzy, bo nie pozwalają chorym umierać w sposób naturalny, lecz używają swoich umiejętności, by utrzymać ich przy życiu. Chcieli oskarżyć ciebie razem z resztą, dopóki ich nie zapewniłem, że nie jesteś lekarzem, a zwykłym oszustem”.