De vogelvanger, de patrijs en de haan

Op een dag, terwijl een vogelvanger aan een karig avondmaal van kruiden en brood zat, kwam er onverwachts een vriend langs. De voorraadkast was leeg, dus ging hij eropuit en ving een tamme patrijs, die hij als lokvogel gebruikte. Hij stond op het punt haar de nek om te draaien toen ze riep: "Je zult me ​​toch niet doden? Wat moet je nu zonder mij doen als je gaat jagen? Hoe krijg je de vogels dan naar je netten?" Hij liet haar gaan en ging naar zijn kippenhok, waar hij een mollige jonge haan had. Toen de haan zag wat hij van plan was, smeekte ook hij om zijn leven en zei: "Als je me doodt, hoe weet je dan nog hoe laat het is? En wie maakt je 's ochtends wakker als het tijd is om aan het werk te gaan?" De vogelvanger antwoordde echter: "Je bent handig om de tijd te weten, dat weet ik; maar desondanks kan ik mijn vriend niet zonder avondeten naar bed sturen." En daarmee ving hij hem en draaide zijn nek om.