Kar Olmayan Fotoğraf

Fotoğrafta anneleri eski apartman binasının önünde yazlık bir elbiseyle görünüyordu. Arkasındaki kaldırım kuruydu. Daniel, fotoğrafın ayrıldıkları gün çekildiğini söyledi. Kız kardeşi Lea ise karlı bir günde ayrıldıklarını belirtti.

Annelerinin yetmişinci doğum günü için fotoğrafları ayıklıyorlardı. Anneleri parti ve hediye istememişti, bunu da bir kitap yapma izni olarak yorumlamışlardı. Fotoğrafa gelene kadar basit bir hediye gibi görünüyordu.

Daniel, güneşe açık sarı kapıları olan nakliye kamyonunu hatırladı. Lea ise ıslak ayakkabılarında ağrıyan ayak parmaklarını hatırladı. Daniel, Lea'nın önceki kışı düşündüğünü söyledi. Lea ise Daniel'in her zaman daha güzel havalardaki şeyleri hatırladığını söyledi.

Tartışmanın nedenini açıklamadan fotoğrafı annelerine gönderdiler. Anneleri de bir kalp emojisiyle cevap verdi ve mutfak perdelerini gösteren hiçbir fotoğrafın kitaba dahil edilmemesini istedi.

Daniel bir sonraki zarfta bir depolama şirketinden bir makbuz buldu. Şubat tarihliydi. Yanındaki otobüs bileti ise Haziran tarihliydi. İki tarih de, iki çocuğa da söylenmemiş bir şeyin kenarları gibi görünüyordu.

Anneleri, ısıtma sistemi bozulduktan ve ev sahibi tamir etmeyi reddettikten sonra Şubat ayında onları daireden çıkarmıştı. Dört ay boyunca arkadaşının misafir odasında kalmışlardı. Daniel, Haziran ayında sıcak bir günde mobilyalarla birlikte önden gitmişti. Şubat ayında ateşlenen Lea ise karda aşağıya taşınmıştı.

Fotoğraf, ayrılış anlarından hiçbirine ait değildi. Ağustos ayında, anneleri son anahtar depozitosunu almak için geri döndüğünde çekilmişti. O öğleden sonra bir iş görüşmesi olduğu için o elbiseyi giymişti. Beklerken bir komşu fotoğrafı çekmişti.

Anneleri, sebze doğrarken telefonda bunu açıkladı: "Hatırladığını sanıyordum."

Yattıkları odaları, ödünç aldıkları televizyonu, başkasının sabununun kokusunu hatırlıyorlardı. Hangi kısımların geçici olması gerektiğini bilmiyorlardı. Daniel özür diledi. Lea, annelerinin hangi iş için mülakata girdiğini sordu.

"Diş kliniğinde resepsiyon görevlisi olmak için," dedi. "İşe alınmadım."

Kitabın ortasına koymak için fotoğrafı seçtiler. Altına boş bir alan bıraktılar. Doğum günü yemeğinde anneleri düzgün el yazısıyla tarihi yazdı, sonra da komşunun adını ekledi.

Daniel, onun zor yıllardan ya da ne kadar yol kat ettiklerinden bahsetmesini bekliyordu. Bunun yerine, yazlık elbiseye baktı. Desenini unuttuğunu ve hâlâ elinde olmasını dilediğini söyledi.

Lea, ona bir sonraki fotoğrafı uzattı. Pencerenin dışında yağmur başlamıştı; kimsenin geçmişe dair algısına uymayan sıradan bir hava.