Mina ve Sesler Müzesi

Mina'nın arkadaşı Sal bacağını kırmıştı ve müze gezisine katılamamıştı. Mina bir şey getireceğine söz verdi. Öğretmen, müzedeki eşyaların, en küçükleri bile olsa, yerlerinde kalması gerektiğini açıkladı.

Mina böylece sesleri geri getirdi. Annesinin eski kayıt cihazına müze kapısının gıcırtısını, çeşmedeki paraların şıkırtısını ve sessizmiş gibi yapan bir oda dolusu çocuğun sesini kaydetti. Evde üç boş kutuya numaralı etiketler yapıştırdı ve onları Sal'ın yatağının yanına yerleştirdi.

"Burası benim müzem," dedi. "Bir kutu açıyorsunuz, ben de içindekini çalıyorum."

Sal ilk kutuyu açtı. Kapının gıcırdamasını dinledi ve bir fare olduğunu tahmin etti. Mina, kapının bir dev için bile yeterince büyük olduğunu açıkladı. Sal ikinci kutuyu açtı ve paraların birinin kaşık yıkadığını sandı. Üçüncü kutuya gelindiğinde, Mina müzesinin başarısız olduğunu hissetti.

"Orada olmanız gerekiyordu," dedi.

Sal yastıklara yaslandı. "Biliyorum."

Mina, arkadaşının bacağındaki alçıya baktı. Sal'ın giremediği bir yeri müzeye çevirmiş, sonra da geçemeyeceği bir sınav vermişti.

Ertesi sabah Mina, kayıt cihazıyla ama kutular olmadan geri döndü. Sal'a hangi sesleri özlediğini sordu. Sal bir süre düşündü. Okul zili bunlardan biri değildi. Yüzme öğretmeninin kullandığı düdük de değildi.

"Sınıfımıza giderken yolda gevşeyen tahta parçası," dedi. "Ve çite çarpan futbol topu. Ve fırının önünde hapşıran köpek."

Mina, tahtanın ve çitin seslerini kaydetti, ancak birinin golü kaçırması için maçın yarısını beklemek zorunda kaldı. Köpek hapşırmıyordu. Sahibi, hapşırmanın ayarlanamayacağını açıkladı. Mina bunun yerine köpeğin horlamasını kaydetti ve etikete bir özür yazdı.

Bu sefer Sal her sesi tanıdı. Mina'ya, başöğretmen üzerinden geçerken tahtanın neden iki kez gıcırdadığını ve bir keresinde daha küçük bir çocuğu fırın köpeğinin uykusunda konuştuğuna nasıl ikna ettiklerini anlattı.

Bunlara Sal'ın kendi kayıtlarını da eklediler: komodinin üzerinden yuvarlanan bir kalem, pencereye vuran yağmur, babasının tepsiyi düşürmemeye çalışması. Mina da bunlara eşlik etmesi için okuldan hikayeler getirdi.

Sal'ın alçısı nihayet çıkarıldığında, müze bir rafı tamamen doldurmuştu. Kutularında hala hiçbir şey yoktu. Mina bunun faydalı olduğuna karar verdi. Birlikte dinledikleri bir şey için her zaman yer olacaktı.