เสน่ห์ลึกลับของเธอ

ในเรือนกระจกของคฤหาสน์หรูในฮูสตัน โรแลนด์ เพนเดอร์แกสต์ยืนกอดอกและมีรอยยิ้มที่ยากจะอธิบาย ขณะจ้องมองใบหน้าที่เงยขึ้นของกาเบรียล สมิเธอร์ส

“ทำไม” เขากล่าว “ฉันถึงรู้สึกดึงดูดใจคุณ? คุณไม่ได้สวย คุณขาดความมั่นใจ ความสง่างาม และความชำนาญ คุณเย็นชา ไร้ความเห็นอกเห็นใจ และขาโก่ง”

“ฉันพยายามวิเคราะห์อำนาจที่คุณมีเหนือฉันแล้ว แต่ก็ไร้ผล มีสายใยแห่งการสื่อสารทางจิตลึกลับบางอย่างผูกมัดเราสองคนไว้ด้วยกัน แต่มันคืออะไรกันแน่? ฉันไม่ชอบที่จะตกหลุมรักคนที่ไม่สวย ไม่ไร้เดียงสา และไม่มีฟันหน้า แต่โชคชะตากำหนดไว้เช่นนั้น คุณทำให้ฉันรู้สึกรังเกียจ แต่ฉันก็ไม่อาจตัดคุณออกจากหัวใจได้ คุณอยู่ในความคิดของฉันทั้งกลางวันและกลางคืน ราวกับฝันร้าย”

“รูปร่างของคุณทำให้ฉันนึกถึงที่แขวนหมวก แต่เมื่อฉันแนบคุณไว้กับหัวใจ ฉันกลับรู้สึกถึงความสุขอย่างประหลาด ฉันไม่สามารถบอกคุณได้ว่าทำไมฉันถึงรักคุณ เหมือนกับที่ฉันไม่สามารถบอกได้ว่าทำไมช่างตัดผมถึงสามารถนวดศีรษะของผู้ชายได้นานถึงสิบห้านาทีโดยไม่โดนจุดที่คันเลยสักนิด พูดมาเถอะ กาเบรียล บอกฉันทีว่ามนต์เสน่ห์อะไรที่คุณร่ายใส่ฉัน!”

“ฉันจะบอกคุณ” กาเบรียลกล่าวพร้อมรอยยิ้มอ่อนโยน “ฉันทำให้ผู้ชายหลายคนหลงเสน่ห์ในแบบเดียวกันนี้มาแล้ว เมื่อฉันช่วยคุณสวมเสื้อโค้ท ฉันไม่เคยเอื้อมมือไปดึงเสื้อโค้ทอีกตัวของคุณลงมาจากปกเสื้อเลย”