เบ็ดเตล็ด

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีหญิงสาวคนหนึ่งที่สวยงาม แต่เกียจคร้านและไม่เอาใจใส่ เมื่อถึงเวลาปั่นด้าย เธอมักจะอารมณ์เสียมาก หากมีปมเล็กๆ ในเส้นใย เธอก็จะดึงปมนั้นออกมาเป็นกองใหญ่แล้วโปรยลงบนพื้นข้างๆ ตัวเธอทันที เธอมีคนรับใช้ที่ขยันขันแข็ง เขาเก็บเศษเส้นใยที่ถูกทิ้งไป ทำความสะอาด ปั่นให้ละเอียด แล้วนำไปตัดเย็บเป็นชุดที่สวยงามสำหรับตัวเอง ต่อมามีชายหนุ่มมาขอแต่งงานกับหญิงสาวผู้เกียจคร้าน และงานแต่งงานกำลังจะมาถึง ในคืนก่อนวันแต่งงาน หญิงสาวผู้ขยันขันแข็งกำลังเต้นรำอย่างสนุกสนานในชุดที่สวยงามของเธอ และเจ้าสาวก็พูดว่า—

“โอ้โห เด็กผู้หญิงคนนั้นกระโดดโลดเต้นเก่งจังเลย ใส่เสื้อผ้าที่ฉันเอามาปะปนใส่เนี่ย”

เจ้าบ่าวได้ยินเช่นนั้น จึงถามเจ้าสาวว่าหมายความว่าอย่างไร เจ้าสาวจึงบอกเขาว่าหญิงสาวคนนั้นสวมชุดที่ทำจากผ้าลินินที่เจ้าสาวทิ้งไปแล้ว เมื่อเจ้าบ่าวได้ยินเช่นนั้น และเห็นว่าเจ้าสาวเกียจคร้านเพียงใด และเห็นว่าหญิงสาวผู้น่าสงสารคนนั้นขยันขันแข็งเพียงใด เขาจึงยกเจ้าสาวให้คนอื่น และเลือกเธอเป็นภรรยาของเขา