Allerlei

Er was eens een meisje dat mooi was, maar lui en nalatig. Als ze moest spinnen, was ze zo chagrijnig dat ze, als er maar een klein knoopje in het vlas zat, meteen een hele hoop vlas uittrok en het naast zich op de grond strooide. Nu had ze een dienstmeid die ijverig was en de weggegooide vlasresten verzamelde, ze schoonmaakte, er een mooie spin van maakte en er een prachtige jurk voor zichzelf van liet maken. Een jongeman had het luie meisje het hof gemaakt en de bruiloft stond op het punt plaats te vinden. Op de avond voor de bruiloft danste de ijverige vrolijk rond in haar mooie jurk, en de bruid zei—

“Ah, wat springt dat meisje toch rond, gekleed in mijn afdankertjes.”

De bruidegom hoorde dat en vroeg de bruid wat ze daarmee bedoelde. Toen vertelde ze hem dat het meisje een jurk droeg van vlas dat ze had weggegooid. Toen de bruidegom dat hoorde en zag hoe lui ze was en hoe hardwerkend het arme meisje was, gaf hij haar op en ging naar de andere en koos haar tot zijn vrouw.