ตัวตลกกับชาวชนบท

ขุนนางท่านหนึ่งประกาศความตั้งใจที่จะจัดการแสดงสาธารณะในโรงละคร และเสนอรางวัลอันล้ำค่าแก่ทุกคนที่มีสิ่งแปลกใหม่มาแสดงในงาน การประกาศดังกล่าวได้ดึงดูดฝูงชนของนักมายากล นักเล่นกล และนักกายกรรม และในบรรดาคนเหล่านั้นมีตัวตลกคนหนึ่งซึ่งเป็นที่นิยมอย่างมากในหมู่ผู้ชม เขาประกาศว่าเขาจะทำการแสดงที่แปลกใหม่ทั้งหมด เมื่อถึงวันแสดง โรงละครก็เต็มไปด้วยผู้คนตั้งแต่บนสุดถึงล่างสุดก่อนที่การแสดงจะเริ่มขึ้น นักแสดงหลายคนแสดงกลเม็ดของตน จากนั้นนักแสดงที่ได้รับความนิยมมากที่สุดก็ออกมามือเปล่าและมาคนเดียว ทันใดนั้นก็เกิดความเงียบสงัดด้วยความคาดหวัง และเขาก็ก้มศีรษะลงแนบอก แล้วเลียนแบบเสียงร้องของหมูได้อย่างสมบูรณ์แบบจนผู้ชมเรียกร้องให้เขานำหมูออกมา ซึ่งพวกเขาบอกว่าเขาต้องซ่อนไว้ที่ไหนสักแห่งในตัวเขา อย่างไรก็ตาม เขาทำให้พวกเขามั่นใจว่าไม่มีหมูอยู่ที่นั่น จากนั้นเสียงปรบมือก็ดังสนั่นหวั่นไหว ในบรรดาผู้ชมมีชายชาวชนบทคนหนึ่งซึ่งดูถูกการแสดงของตัวตลกและประกาศว่าเขาจะแสดงกลเดียวกันนี้ให้ดียิ่งขึ้นในวันรุ่งขึ้น โรงละครเต็มไปด้วยผู้คนอีกครั้ง และตัวตลกก็แสดงการเลียนแบบของเขาอีกครั้งท่ามกลางเสียงเชียร์ของฝูงชน ในขณะเดียวกัน ก่อนขึ้นเวที ชายชาวชนบทได้ซ่อนลูกหมูตัวเล็กๆ ไว้ใต้เสื้อคลุมของเขา และเมื่อผู้ชมเยาะเย้ยและบอกให้เขาทำได้ดีกว่านี้ เขาจึงหยิกหูมันและทำให้มันร้องเสียงดัง แต่พวกเขาทุกคนก็ตะโกนออกมาพร้อมกันว่าการเลียนแบบของตัวตลกนั้นสมจริงกว่ามาก จากนั้นเขาก็หยิบหมูออกมาจากใต้เสื้อคลุมและพูดอย่างประชดประชันว่า “เห็นไหม พวกคุณเป็นกรรมการประเภทไหน!”