De clown en de plattelandsbewoner

Een edelman kondigde aan dat hij een openbare voorstelling in het theater zou geven en bood schitterende prijzen aan aan iedereen die een nieuwigheidje te presenteren had. De aankondiging trok een menigte goochelaars, jongleurs en acrobaten, en onder hen een clown, zeer geliefd bij het publiek, die liet weten dat hij een compleet nieuwe act zou opvoeren. Toen de dag van de voorstelling aanbrak, zat het theater al geruime tijd voor aanvang van de voorstelling van top tot teen vol. Verschillende artiesten vertoonden hun trucs, en toen kwam de publiekslieveling met lege handen en alleen het podium op. Meteen viel er een stilte van verwachting: en hij, met zijn hoofd op zijn borst, imiteerde het gekrijs van een varken zo perfect dat het publiek erop stond dat hij het dier tevoorschijn zou halen, dat hij, zo zeiden ze, ergens bij zich moest hebben verborgen. Hij overtuigde hen er echter van dat er geen varken was, waarna het applaus oorverdovend was. Onder de toeschouwers bevond zich een boer, die de voorstelling van de clown afkraakte en aankondigde dat hij de volgende dag een veel betere versie van dezelfde truc zou laten zien. Opnieuw zat het theater bomvol en opnieuw gaf de clown zijn imitatie onder luid gejuich van het publiek. De boer had ondertussen, voordat hij het podium opging, een jong varkentje onder zijn kiel verstopt; en toen de toeschouwers hem spottend uitdaagden om het beter te doen, kneep hij het in het oor waardoor het luid gilde. Maar ze riepen allemaal in koor dat de imitatie van de clown veel realistischer was. Daarop haalde hij het varkentje onder zijn kiel vandaan en zei sarcastisch: "Zie je wel, dat laat zien wat voor soort juryleden jullie zijn!"