ลาและหมาป่า
ลาตัวหนึ่งกำลังกินหญ้าอยู่ในทุ่งหญ้า และเมื่อเห็นหมาป่าศัตรูของมันอยู่ไกลๆ มันจึงแสร้งทำเป็นขาพิการและเดินกะเผลกอย่างเจ็บปวด เมื่อหมาป่าเดินเข้ามาใกล้ มันถามลาว่าทำไมมันถึงขาพิการเช่นนี้ และลาตอบว่า…
ลาตัวหนึ่งกำลังกินหญ้าอยู่ในทุ่งหญ้า และเมื่อเห็นหมาป่าศัตรูของมันอยู่ไกลๆ มันจึงแกล้งทำเป็นขาเป๋และเดินกะเผลกอย่างเจ็บปวด เมื่อหมาป่าเข้ามาใกล้ มันถามลาว่าทำไมถึงขาเป๋ ลาตอบว่าตอนที่มันเดินผ่านพุ่มไม้ มันเหยียบหนาม และมันขอร้องให้หมาป่าใช้ฟันดึงหนามออก “เผื่อว่า” มันพูด “เวลาเจ้ากินฉัน หนามจะได้ติดคอเจ้าและทำให้เจ้าเจ็บมาก” หมาป่าบอกว่าจะช่วย และบอกให้ลาชูเท้าขึ้น แล้วตั้งใจดึงหนามออกอย่างเต็มที่ แต่ทันใดนั้นลาก็เตะหมาป่าเข้าที่ปากอย่างแรงจนฟันหัก แล้วมันก็วิ่งหนีไปอย่างรวดเร็ว ทันทีที่พูดได้ หมาป่าก็คำรามกับตัวเองว่า “สมควรแล้ว พ่อสอนให้ฉันฆ่า และฉันน่าจะยึดอาชีพนั้นต่อไปแทนที่จะพยายามรักษา”
เรื่องคลาสสิกฉบับเต็ม แหล่งข้อความภาษาอังกฤษ: Standard Ebooks ฉบับต้นทางระบุว่าข้อความเป็นสาธารณสมบัติในสหรัฐอเมริกา กฎลิขสิทธิ์แตกต่างกันในแต่ละประเทศ
วงสนทนานักอ่าน
เริ่มต้นบทสนทนา





