Chłop i jabłoń

Pewien chłop miał w swoim ogrodzie jabłoń, która nie rodziła owoców, a jedynie służyła jako schronienie przed upałem dla wróbli i koników polnych, które siedziały i ćwierkały na jej gałęziach. Rozczarowany jej jałowością, postanowił ją ściąć i poszedł po siekierę w tym celu. Lecz gdy wróble i koniki polne zobaczyły, co zamierza zrobić, błagały go, by ją oszczędził, mówiąc: „Jeśli zniszczysz drzewo, będziemy musieli szukać schronienia gdzie indziej, a ty nie będziesz już słyszał naszego wesołego ćwierkania, które ożywiałoby twoją pracę w ogrodzie”. On jednak odmówił ich posłuchania i z zapałem zabrał się do przecinania pnia. Kilka uderzeń pokazało, że jest pusty w środku i zawiera rój pszczół oraz duży zapas miodu. Zachwycony swoim znaleziskiem, rzucił siekierę, mówiąc: „W końcu warto zachować to stare drzewo”.

Użyteczność jest dla większości mężczyzn sprawdzianem ich wartości.