Lis i jeż

Lis, płynąc przez wartką rzekę, został porwany przez nurt i poniesiony daleko w dół rzeki pomimo swoich zmagań, aż w końcu, poturbowany i wyczerpany, zdołał wygrzebać się z rozlewiska na suchy ląd. Gdy leżał tam niezdolny do ruchu, rój gzów osiadł na nim i bez przeszkód wysysał jego krew, gdyż był zbyt słaby, by nawet je strząsnąć. Jeż go zobaczył i zapytał, czy ma odgonić muchy, które go dręczyły; ale lis odpowiedział: „Och, proszę, nie, w żadnym wypadku, bo te muchy wyssały już do syta i teraz biorą ode mnie bardzo mało; ale jeśli je przepędzisz, przyjdzie kolejny rój głodnych i wyssie całą krew, jaka mi została, i zostawi mnie bez kropli w żyłach”.