De twee soldaten en de rover

Twee soldaten die samen reisden, werden overvallen door een rover. De ene vluchtte, maar de andere bleef staan ​​en viel de rover zo hevig aan met zijn zwaard dat hij wel moest vluchten en hem met rust moest laten. Toen de kust veilig was, rende de bange soldaat terug en riep, met een dreigende stem en een zwaaiende beweging van zijn wapen: "Waar is hij? Laat me hem te pakken krijgen, dan laat ik hem snel weten met wie hij te maken heeft." Maar de ander antwoordde: "Je bent wat laat, vriend. Ik wou dat je me net had gesteund, al was het maar door te praten, want dan had ik moed gehad en geloofd dat je woorden waar waren. Maar nu moet je je kalmeren en je zwaard opbergen: je hebt het niet meer nodig. Je mag anderen dan wel wijsmaken dat je zo dapper bent als een leeuw, maar ik weet dat je bij het minste teken van gevaar wegrent als een haas."