Dwóch żołnierzy i rabuś

Dwóch żołnierzy podróżujących razem zostało napadniętych przez Zbója. Jeden z nich uciekł, lecz drugi pozostał niewzruszony i tak zaciekle obmacywał go mieczem, że Zbój był skłonny uciec i zostawić go w spokoju. Gdy brzeg był wolny, płochliwy uciekł i wymachując bronią, zawołał groźnie: „Gdzie on jest? Pozwól mi go dopaść, a wkrótce dam mu znać, z kim ma do czynienia”. Lecz drugi odparł: „Trochę się spóźniłeś, przyjacielu: szkoda, że ​​nie poparłeś mnie teraz, nawet gdybyś tylko przemówił, bo nabrałbym otuchy, wierząc w twoje słowa. A tak, uspokój się i schowaj miecz: nie ma już dla niego sensu. Możesz łudzić innych, że jesteś odważny jak lew, ale ja wiem, że przy pierwszym znaku niebezpieczeństwa uciekasz jak zając”.