De bomen en de bijl

Een houthakker ging het bos in en smeekte de bomen om een ​​steel voor zijn bijl. De voornaamste bomen stemden onmiddellijk in met dit bescheiden verzoek en gaven hem zonder aarzeling een jonge es, waaruit hij de gewenste steel maakte. Nauwelijks had hij dat gedaan, of hij ging aan de slag om de edelste bomen in het bos te vellen. Toen ze zagen waar hij hun geschenk voor gebruikte, riepen ze: "Ach, ach! We zijn verloren, maar het is onze eigen schuld. Het weinige dat we gaven heeft ons alles gekost: als we de rechten van de es niet hadden opgeofferd, hadden we zelf nog eeuwen kunnen bestaan."