De soldaat en zijn paard

Een soldaat gaf zijn paard in oorlogstijd een ruime hoeveelheid haver en verzorgde hem met de grootste zorg, want hij wilde dat het paard sterk genoeg zou zijn om de ontberingen van het slagveld te doorstaan ​​en snel genoeg om zijn meester, indien nodig, in veiligheid te brengen. Maar toen de oorlog voorbij was, zette hij het paard aan het werk voor allerlei zware klussen, schonk hem weinig aandacht en gaf hem bovendien niets anders dan kaf te eten. Toen de oorlog weer uitbrak, zadelde en temde de soldaat zijn paard en trok zijn zware maliënkolder aan om eropuit te trekken en het slagveld te betreden. Maar het arme, halfverhongerde dier zakte in elkaar onder zijn gewicht en zei tegen zijn ruiter: "Je zult deze keer te voet de strijd in moeten gaan. Dankzij hard werken en slecht voedsel heb je me van een paard in een ezel veranderd, en je kunt me niet zomaar weer in een paard veranderen."