Böcek ve Geyik'in Vaadi

Genç bir geyik koşarken sözler vermeyi severdi. Sincaba bir sepet meşe palamudu, tilkiye güzel bir tüy ve böceğe de uzak çayıra kadar bir yolculuk sözü verdi. Koşmak her yolculuğu kolaylaştırıyordu.

"Yarın," dedi böceğe. "Gün doğarken."

Böcek bir taşın yanında bekliyordu. Geyik öğlen vakti bir tavşanla yarışırken oradan geçti ve böceği fark etmedi.

Ertesi gün geyik özür diledi. "Yarın mutlaka."

Böcek yine bekledi. Geyik yine unuttu. Bu sefer derenin ötesindeki yeni otların kokusunu takip etmişti.

Üçüncü gün böcek, "Kendi yolumu kendim bulacağım" dedi.

“Ama çok uzak,” dedi geyik. “Bacakların çok kısa.”

"Daha uzun süre kalacaklarına dair söz vermediler."

Böcek yola koyuldu. Akşam vakti dereye ulaştı. Dere üzerinde, geyik için çok dar ama altı küçük ayak için yeterince geniş bir dal uzanıyordu. Dalın altında, sığ bir su birikintisinde bir balık sıkışmıştı.

Böcek balığı derin sulara itemedi. Ancak bir sazlığa tırmanıp balıkçıl kuşu çağırabildi. Balıkçıl kuşu balığı kaldırdı ve zaten yemeğini yediği için güvenli bir şekilde akıntıya bıraktı.

Karşılığında o da böceği bataklığın karşısına taşıdı.

Ertesi sabah geyik onu uzak çayırda buldu.

"Gördüğünüz gibi," dedi geyik, "sizi buraya çok daha hızlı getirebilirdim."

"Belki," dedi böcek.

Geyik ona kızgın olup olmadığını sordu.

"Bekliyordum," dedi böcek. "Bu aynı şey değil."

Yonca tarlasının yanında birlikte durdular. Geyik bir daha asla unutmayacağına dair söz vermeye başladı, ancak sözler ağzından çıkmadan durdu.

"Şimdi neye ihtiyacınız var?" diye sordu bunun yerine.

Böcek, dikenli çalıların ötesinde yetişen belirli bir tohumu istiyordu. Geyik toynaklarıyla ona ulaşamıyordu, ama bir dalı bükebilirdi. Böcek dala tırmandı, tohumu aldı ve geri döndü.

Bu görkemli bir yolculuk değildi. Kimse yarışmadı, tezahürat yapmadı ya da yarından bahsetmedi. Geyik, böcek güvenli bir şekilde yere inene kadar dalı tuttu.

Bundan sonra daha az söz verdi. Bir söz verdiğinde ise, onu hatırlayacak kadar uzun süre hareketsiz kaldı.

Böcek, kısa bacaklarıyla yolculuğuna devam etti, kendisine sunulan yardımı kabul etti ve cömertliği, duyurulandan ziyade gelen şeyle ölçtü.