ภาพเหมือนอย่างเป็นทางการของนายกเทศมนตรี

สภาเมืองลงมติเป็นเอกฉันท์ให้สั่งทำภาพเหมือนของนายกเทศมนตรีเบลล์ ความเป็นเอกฉันท์นั้นคงอยู่จนกระทั่งมีคนถามว่าเธอควรจะถืออะไรอยู่

หนังสือเล่มหนึ่งสื่อถึงการศึกษา จอบสื่อถึงงานสาธารณะ เด็กทารกสื่อถึงผู้มีสิทธิเลือกตั้งในอนาคตและแสดงให้เห็นถึงปัญหาด้านประกันภัย หลังจากประชุมกันสามครั้ง พวกเขาเลือกเอกสารม้วนหนึ่ง ซึ่งสามารถสื่อถึงอะไรก็ได้เกือบทุกอย่างโดยไม่ให้คำมั่นสัญญาใดๆ

พาเวล ศิลปินผู้มาร่วมงาน ได้รับมอบหมายให้เข้าร่วมงาน เขาเฝ้าดูการถกเถียงด้วยความสงบอย่างมืออาชีพ

นายกเทศมนตรีเบลล์มาถึงในชุดแจ็กเก็ตสีน้ำตาลธรรมดา ประธานสภาได้มอบเสื้อคลุมพิธีการที่ยืมมา เหรียญรางวัลสามเหรียญ และหมวกที่เคยสวมครั้งสุดท้ายในพิธีเปิดโรงบำบัดน้ำเสียให้แก่เธอ

“ประชาชนควรตระหนักถึงความสำคัญของตำแหน่งนี้” เขากล่าวอธิบาย

“พวกเขารู้จักฉันที่ตลาด” เธอกล่าว

แบบร่างครั้งแรกได้ใบหน้าที่ทุกคนชื่นชอบ แต่ฉากหลังกลับสร้างปัญหา สะพานใหม่ได้รับความนิยมแต่ใช้งบประมาณเกินกำหนด ส่วนสะพานเก่าสวยงามแต่ปิดใช้งานแล้ว สภาจึงเสนอให้สร้างภูมิทัศน์ที่เป็นกลาง หมู่บ้านใกล้เคียงก็อ้างสิทธิ์ในเนินเขาในภาพร่างทันที

พาเวลวาดภาพบนผ้าม่าน

สีของผ้าม่านนั้นคล้ายกับใบปลิวหาเสียงของพรรคฝ่ายค้าน พาเวลจึงทาสีใหม่เป็นสีอื่น ซึ่งคล้ายกับสีของสโมสรฟุตบอลที่สภาปฏิเสธที่จะซ่อมแซมหลังคาสนามกีฬาของพวกเขา

เขาจึงทาสีมันเป็นสีเทา

ในการประชุมครั้งที่สี่ นายกเทศมนตรีเบลล์เผลอหลับไป พาเวลจึงทำงานต่อ เมื่อเธอตื่นขึ้นมา เขาก็ได้วาดภาพเก้าอี้สภาที่กำลังเอนตัวลงบนจานขนมปังกรอบ เหรัญญิกกำลังดูนาฬิกา และเสมียนกำลังหัวเราะกับบางสิ่งบางอย่างอยู่นอกหน้าต่าง

ประธานกล่าวว่า “คนเหล่านั้นไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของภาพเหมือน”

“พวกเขายังคงนั่งอยู่หน้าม่าน”

สภาเรียกร้องให้ถอดถอนพวกเขาออกไป นายกเทศมนตรีเบลล์ขอให้ดูร่างกฎหมายก่อน ซึ่งรวมถึงการประชุมสี่ครั้ง การศึกษาข้อมูลพื้นฐานเจ็ดครั้ง และค่าเช่าที่วางหมวก

“เราไม่มีงบประมาณที่จะปลดใครออก” เธอกล่าว

ภาพเหมือนถูกเปิดเผยในห้องโถงทางเข้า เอกสารที่ม้วนไว้ได้หลุดจากมือที่กำลังหลับของนายกเทศมนตรี ในภาพด้านหน้า เสมียนกำลังส่งขนมปังกรอบให้เด็กเล็กคนหนึ่งที่เดินเข้ามาในระหว่างการวาดภาพครั้งสุดท้าย

หนังสือพิมพ์เรียกมันว่าเป็นบันทึกที่ตรงไปตรงมาอย่างผิดปกติเกี่ยวกับการปกครองส่วนท้องถิ่น ผู้มาเยือนใช้เวลาหลายนาทีในการระบุชนิดของบิสกิต ไม่มีใครพูดถึงม่านเลย

ในการประชุมครั้งต่อไป สภาได้เสนอให้ใช้ภาพเหมือนขนาดเล็กกว่าสำหรับห้องทำงานของนายกเทศมนตรี

นายกเทศมนตรีเบลล์นำรูปถ่ายจากแผงขายของในตลาดมาให้ดู ในรูปนั้นเธอสวมเสื้อแจ็กเก็ตสีน้ำตาลและถือถุงมันฝรั่ง

“มันราคาแค่สองเหรียญเอง” เธอกล่าว

พาเวล ซึ่งได้รับเชิญมาเป็นที่ปรึกษา คิดว่ามันแสดงให้เห็นถึงความเข้าใจที่ยอดเยี่ยมเกี่ยวกับด้านการเงินของเทศบาล