Makioka Kardeşler

Makioka Kardeşler, tekrarlanan ziyaretler, evlilik araştırmaları, hastalıklar, festivaller ve küçük anlaşmazlıkların temposunda ilerleyen bir aile tarihini anlatıyor. Dört kız kardeş, bir zamanlar refah içinde olan ancak artık eskisi gibi güvende olmayan bir Osaka tüccar ailesine mensuptur. Yukiko için uygun bir evlilik ayarlamak sürekli bir endişe kaynağı haline gelir, ancak bu görevin zorluğu, bir evlilik teklifinden çok daha fazlasını ortaya çıkarır.

Tanizaki, saygınlığın pratik mekanizmalarına dikkat eder. Bilgiler toplanmalı, tanışmalar ayarlanmalı, ev içi otoriteye uyulmalı ve utanç verici gerçekler gizlenmelidir. Görünüşte önemsiz bir tereddüt, aylarca süren hazırlıkları boşa çıkarabilir. Kız kardeşlerin hepsi aynı geleceği istemez ve sadakatleri, sinirlenmelerini veya yargılamalarını engellemez. Taeko'nun daha bağımsız bir yaşam için gösterdiği çabalar, ailenin uyum sağlama isteğinin sınırlarını ortaya koyar.

Romanın mevsimsel geleneklere ve ev içi rutinlere uzun süre odaklanması, evin zamansızlığını ortaya koymadan gerçek bir güzellik yaratıyor. Sel, hastalık, değişen uluslararası koşullar ve tanıdıkların ayrılması, kendini çoğu zaman kendi içinde kapalı olarak gören bir yaşam biçimine baskı uyguluyor. Tarih, sıradan planların değişen şeyi tam olarak kavrayabilmesinden önce, planların sınırında beliriyor.

Sabırlı aile romanlarını, detaylı sosyal gözlemleri ve abartısız duygusal çatışmaları seven okurlar bu kitabı tatmin edici bulacaklardır. Evlilik görüşmelerinin tekrarı kasıtlıdır, ancak belirleyici bir merkezi olayı bekleyen okurlar için yavaş gelebilir. Bazı kültürel referanslar notlarla desteklenir ve kız kardeşler arasındaki hiyerarşiyi öğrenmek zaman alır. Aile bakış açısı ayrıca sınıf ayrıcalığını ve ev içi inceliği destekleyen çalışmaları eleştirel bir şekilde değerlendirilmesi gereken konular olarak bırakır.

Kitabın gücü, sayısız ilgi eylemiyle sürdürülen bir dünyanın anlatımında yatıyor. Bu eylemler sevgi dolu, kontrol edici veya her ikisi de olabilir. Tanizaki, yaklaşan tarihsel bozulmanın varlığında sıradan düzenlemelerin devam etmesine izin vererek, sürekliliğin kendisinin garantili olmaktan ziyade kırılgan hissettirmesini sağlıyor.