Kör Baykuş

Kör Baykuş, özetle basitleştirilmeye direnen kısa bir eserdir. Anlatıcısı, huzursuz edici değişimlerle yinelenen imgeler ve durumlar arasında ilerler. Okur motifleri ve karşılıkları izleyebilir; ama her yinelemeyi tek bir kesin çözümün ipucu saymak, deneyimi daraltma riskini taşır.

Hidayet’in başarısı kısmen atmosferdedir. Odalar, gölgeler, yüzler ve sıradan nesneler yabancılaşma duygusuyla yüklenir. Anlatımın yoğunluğu bilinci kapalı bir yerdeymiş gibi hissettirir; sanki dünyayı betimlemeye yönelik her girişim aynı hapsolmanın başka bir biçimini üretir.

İki ana kısım, rüya benzeri imgelerle alçalmış maddi varoluş arasındaki ilişkiyi değiştirir. Hiçbiri ötekini bir kenara atmaya yarayacak güvenli bir konum sağlamaz. Arzu, tiksinti, ölümlülük ve anlatıcının kadınlara ilişkin şiddet yüklü tasvirleri eleştirel ilgi gerektirir; bunlar dünya hakkında tarafsız ifadeler değildir.

Okurlar rahatsız edici imgeler, ölüm ve duygusal ferahlığı pek az sunan bir ses beklemelidir. Geleneksel gerilim arayan birinden çok modernist belirsizliğe ve psikolojik korkuya ilgi duyanlara uygun bir öneridir. Ritimle çokanlamlılık merkezde olduğundan çeviri seçimi önemlidir. Yavaş okunduğunda, özellikle tekrarları tek bir açıklamaya zorlanmayıp huzursuz edici kalmalarına izin verildiğinde, uzunluğunun düşündürdüğünden daha güçlü bir iz bırakabilir.