Bayan Bovary

Madame Bovary, beklentileri romantik imgelerle şekillenmiş ancak sıradan taşra hayatının karşılayamadığı bir kadının öyküsünü anlatıyor. Emma'nın iyi niyetli doktor Charles Bovary ile evliliği, hayal ettiği yüce hayata hiç benzemiyor. Bu hayal kırıklığından kaçma girişimleri, arzu, para, performans ve giderek daha tehlikeli hale gelen öz aldatmacayı bir araya getiriyor.

Flaubert'in hassasiyeti, kitabı gerçekçi olmayan okumalara karşı bir uyarıdan daha fazlası haline getiriyor. Odalar, kıyafetler, kamusal törenler ve ticari dil, kendi çekici kurgularını üretmekle meşgul bir toplumu ortaya koyuyor. Emma, ​​hazır ifadeleri ödünç alan tek kişi değil. Aşıklar, yetkililer ve saygın profesyoneller de ne kadar az şey anladıklarını veya kendilerini ne kadar kolayca mazur gösterdiklerini gizleyen bir dile başvuruyorlar.

Anlatım, Emma'nın algılarına sürekli olarak onay vermeden yaklaşıyor. Bir cümle, aradığı güzelliği yakalayabilir ve onu anladığı klişeyi ortaya çıkarabilir. Bu değişken mesafe, romanın başlıca zevki ve zorluğudur. Okuyucu, onu aptal olarak görmezden gelmeye veya her mutsuz seçimi olağanüstü duyarlılığın kanıtı olarak görmeye davet edilmez. Sınırlı sosyal olanakları önemlidir, verdiği zarar da öyle.

Kontrollü üslubu, toplumsal gözlemi ve rahatsız edici psikolojik ayrıntıları takdir eden okuyucular bunu tatmin edici bulacaklardır. Olay örgüsü, sürekli bir olay akışı yerine küçük hoşnutsuzluklar ve tekrarlanan kaçamaklar yoluyla gelişir. Bazı yardımcı karakterler kasıtlı olarak rahatsız edicidir; romanın sürekli incelemesi duygusal olarak soğuk gelebilir. Çeviri de önemlidir çünkü etkisinin büyük bir kısmı ritme, tekrara ve ton dengesine bağlıdır.

Madame Bovary'yi okumak için en güçlü neden, özlemin tüketim ve ödünç alınmış dille nasıl iç içe geçtiğini anlatmasıdır. Daha dolu bir yaşam arzusunu kabul ederken, yoğunluğun kendisini bilgeliğin kanıtı olarak görmeyi reddeder. Bu reddediş, görünüşte tanıdık bir ailevi olay örgüsüne kalıcı bir ciddiyet kazandırır.