ชาวนาในสวรรค์

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ชาวนาผู้ยากจนและเคร่งศาสนาคนหนึ่งเสียชีวิต และไปถึงหน้าประตูสวรรค์ ในเวลาเดียวกันนั้นเอง ขุนนางผู้มั่งคั่งมากคนหนึ่งก็มาถึงที่นั่นเช่นกัน และปรารถนาจะเข้าสวรรค์ด้วย นักบุญปีเตอร์จึงมาพร้อมกุญแจ เปิดประตูสวรรค์ให้เศรษฐีเข้าไป แต่ดูเหมือนจะไม่เห็นชาวนา จึงปิดประตูลง ชาวนาที่อยู่ข้างนอกได้ยินว่าเศรษฐีได้รับการต้อนรับในสวรรค์ด้วยความยินดีปรีดา มีเสียงดนตรีและบทเพลงดังก้องไปทั่ว ในที่สุดทุกอย่างก็เงียบสงบลง นักบุญปีเตอร์จึงมาเปิดประตูสวรรค์ให้ชาวนาเข้าไป ชาวนาคาดหวังว่าเมื่อเขาเข้าไปก็จะมีเสียงดนตรีและบทเพลงเช่นกัน แต่ทุกอย่างกลับเงียบสงบ เขาได้รับการต้อนรับด้วยความรักใคร่ และเหล่าทูตสวรรค์ก็มาพบเขา แต่ไม่มีใครร้องเพลงเลย ชาวนาจึงถามนักบุญปีเตอร์ว่าทำไมพวกเขาถึงไม่ร้องเพลงให้เขาเหมือนที่ทำเมื่อเศรษฐีเข้าไป นักบุญปีเตอร์กล่าวว่าดูเหมือนว่าในสวรรค์นั้นทุกอย่างก็กระทำด้วยความลำเอียงไม่ต่างจากบนโลก จากนั้นนักบุญปีเตอร์จึงกล่าวว่า “ไม่ใช่เช่นนั้นเลย ท่านก็เป็นที่รักของเราเช่นเดียวกับคนอื่นๆ และจะได้เพลิดเพลินกับความสุขในสวรรค์ทุกอย่างเช่นเดียวกับคนร่ำรวย แต่คนยากจนอย่างท่านขึ้นสวรรค์ได้ทุกวัน แต่คนร่ำรวยอย่างท่านขึ้นสวรรค์ได้ไม่เกินหนึ่งครั้งในรอบร้อยปี!”