สุนัขจิ้งจอกกับห่าน

ครั้งหนึ่งสุนัขจิ้งจอกตัวหนึ่งมาถึงทุ่งหญ้าที่มีฝูงห่านอ้วนพีอยู่ มันยิ้มและพูดว่า “ฉันมาได้ถูกเวลาพอดี พวกเจ้านั่งรวมกันอย่างสวยงาม ฉันจะได้กินพวกเจ้าทีละตัว” ห่านร้องเสียงหวาดกลัว กระโดดขึ้น และเริ่มร้องคร่ำครวญขอชีวิตอย่างน่าสงสาร แต่สุนัขจิ้งจอกไม่ฟังอะไรทั้งนั้น และพูดว่า “ไม่มีความเมตตาใดๆ ทั้งสิ้น! พวกเจ้าต้องตาย”

ในที่สุด ตัวหนึ่งก็ฮึดสู้และพูดว่า “หากพวกเราห่านผู้น่าสงสารจะต้องสละชีวิตวัยหนุ่มสาวที่แข็งแรงของเรา โปรดเมตตาเราด้วยเถิด ขอให้เราได้อธิษฐานอีกสักครั้งหนึ่ง เพื่อที่เราจะได้ไม่ตายไปพร้อมกับบาปของเรา แล้วเราจะเรียงแถวกัน เพื่อให้ท่านเลือกตัวที่อ้วนที่สุดได้เสมอ”

“ใช่แล้ว” สุนัขจิ้งจอกกล่าว “นั่นสมเหตุสมผล และเป็นการขอร้องที่น่ายกย่อง อธิษฐานไปเถอะ ฉันจะรอจนกว่าเจ้าจะเสร็จ”

จากนั้นคนแรกก็เริ่มสวดมนต์ยาวเหยียด พูดไปเรื่อยๆ ว่า “กา! กา!” และเนื่องจากเธอไม่หยุด คนที่สองจึงไม่รอจนถึงตาของตน แต่เริ่มร้อง “กา! กา!” เช่นกัน คนที่สามและสี่ก็ร้องตาม และในไม่ช้าพวกเขาก็หัวเราะพร้อมกันหมด

เมื่อพวกเขาสวดภาวนาเสร็จแล้ว เรื่องราวก็จะดำเนินต่อไป แต่ในขณะนี้พวกเขายังคงสวดภาวนาอย่างไม่หยุดหย่อน