Lis i gęsi
Pewnego razu lis przyszedł na łąkę, na której znajdowało się stado dorodnych, grubych gęsi, uśmiechnął się i powiedział: „Przychodzę w samą porę, siedzicie tak pięknie razem, że mógłbym was zjeść jedną po drugiej”. Gęsi zagdakały…
Lis pewnego razu dotarł na łąkę, na której stado dorodnych, grubych gęsi, uśmiechnął się i powiedział: „Przychodzę w samą porę, siedzicie sobie tak pięknie, że mogę was zjeść jedną po drugiej”. Gęsi zagdakały z przerażenia, zerwały się na równe nogi i zaczęły żałośnie zawodzić, błagając o życie. Lis jednak nie chciał słuchać i powiedział: „Nie ma litości! Musicie zdechnąć”.
W końcu jeden z nich nabrał otuchy i powiedział: „Jeśli my, biedne gęsi, mamy oddać nasze młode, silne życie, okażcie nam jedyną możliwą przysługę i pozwólcie nam na jeszcze jedną modlitwę, abyśmy nie umarli w naszych grzechach, a wtedy ustawimy się w rzędzie, abyście zawsze mogli wybrać siebie najtłustszych”.
„Tak” – powiedział lis – „to rozsądne i pobożne życzenie. Módl się, poczekam, aż skończysz”.
Wtedy pierwsza zaczęła długą modlitwę, powtarzając bez przerwy: „Ga! Ga!”, a ponieważ nie chciała skończyć, druga nie czekała, aż nadejdzie jej kolej, lecz również zaczęła: „Ga! Ga!”. Trzecia i czwarta poszły w jej ślady i wkrótce wszyscy zaczęli chichotać razem.
Gdy zakończą modlitwę, historia będzie kontynuowana, ale na razie modlą się bez przerwy.
Pełny tekst klasycznego opowiadania. Angielski tekst źródłowy: Standard Ebooks. Wydanie źródłowe wskazuje, że tekst należy do domeny publicznej w Stanach Zjednoczonych; zasady różnią się w zależności od kraju.
Dyskusja czytelników
Rozpocznij rozmowę.
