หมาป่าและเงาของมัน

หมาป่าตัวหนึ่งซึ่งกำลังเดินเตร่ไปมาบนที่ราบในยามที่ดวงอาทิตย์กำลังลับขอบฟ้า รู้สึกประหลาดใจกับขนาดของเงาของตัวเอง และพูดกับตัวเองว่า “ฉันไม่เคยคิดเลยว่าฉันตัวใหญ่ขนาดนี้ คิดไม่ถึงเลยว่าฉันกลัวสิงโต! ฉันต่างหากที่ไม่ใช่สิงโต ควรจะเป็นราชาแห่งสัตว์ป่า” และด้วยความไม่เกรงกลัวอันตราย มันจึงเดินอวดดีราวกับว่าไม่มีข้อสงสัยใดๆ เกี่ยวกับเรื่องนี้เลย ทันใดนั้นเอง สิงโตตัวหนึ่งก็กระโจนเข้าใส่และเริ่มจะกินมัน “อนิจจา” มันร้อง “ถ้าฉันไม่มองข้ามข้อเท็จจริงไป ฉันคงไม่ถูกทำลายด้วยจินตนาการของฉัน”