Wilk i jego cień
Wilk, który włóczył się po równinie, gdy słońce chyliło się ku zachodowi, był pod wrażeniem wielkości swojego cienia i powiedział sobie: „Nie miałem pojęcia, że jestem taki wielki. Wyobraź sobie, że boję się lwa! Przecież to ja, a nie on, powinienem…
Wilk, który włóczył się po równinie, gdy słońce chyliło się ku zachodowi, był pod wielkim wrażeniem rozmiarów swojego cienia i powiedział sobie: „Nie miałem pojęcia, że jestem taki wielki. Wyobraź sobie, że boję się lwa! Przecież to ja, a nie on, powinienem być królem zwierząt”; i, nie zważając na niebezpieczeństwo, chodził dumnie, jakby nie było co do tego żadnych wątpliwości. Właśnie wtedy lew skoczył na niego i zaczął go pożerać. „Ach” – krzyknął – „gdybym nie stracił z oczu faktów, nie zostałbym zrujnowany przez moje fantazje”.
Pełny tekst klasycznego opowiadania. Angielski tekst źródłowy: Standard Ebooks. Wydanie źródłowe wskazuje, że tekst należy do domeny publicznej w Stanach Zjednoczonych; zasady różnią się w zależności od kraju.
Dyskusja czytelników
Rozpocznij rozmowę.
