De wolf en zijn schaduw

Een wolf, die rondzwierf op de vlakte toen de zon laag aan de hemel stond, was zeer onder de indruk van de grootte van zijn schaduw en zei tegen zichzelf: "Ik had geen idee dat ik zo groot was. Stel je voor dat ik bang zou zijn voor een leeuw! Ik, en niet hij, zou de koning der dieren moeten zijn"; en, zich niet bewust van het gevaar, liep hij trots rond alsof er geen twijfel over mogelijk was. Juist op dat moment sprong een leeuw op hem af en begon hem te verslinden. "Ach," riep hij, "had ik de feiten niet uit het oog verloren, dan was ik niet ten onder gegaan aan mijn fantasieën."