งานเลี้ยงสละโสดริมสระน้ำ

กวางตัวผู้กระหายน้ำตัวหนึ่งเดินลงไปดื่มน้ำที่สระน้ำ ขณะที่มันก้มตัวลงเหนือผิวน้ำ มันเห็นเงาสะท้อนของตัวเองในน้ำ และรู้สึกชื่นชมในเขากวางที่สวยงามและแผ่กว้างของมัน แต่ในขณะเดียวกันมันก็รู้สึกรังเกียจในความอ่อนแอและผอมบางของขาของมัน ขณะที่มันยืนมองตัวเองอยู่นั้น มันก็ถูกสิงโตเห็นและโจมตี แต่ในการไล่ล่าที่เกิดขึ้น มันก็หนีรอดจากผู้ไล่ล่าได้อย่างรวดเร็ว และรักษาตำแหน่งนำหน้าไว้ตราบเท่าที่พื้นดินที่มันวิ่งผ่านนั้นโล่งและไม่มีต้นไม้ แต่เมื่อมาถึงป่า มันก็ถูกเขากวางเกี่ยวติดกับกิ่งไม้ และตกเป็นเหยื่อของฟันและกรงเล็บของศัตรู “อนิจจา!” มันร้องออกมาด้วยลมหายใจสุดท้าย “ข้าดูถูกขาของข้า ซึ่งอาจช่วยชีวิตข้าได้ แต่ข้าภูมิใจในเขาของข้า และมันก็พิสูจน์แล้วว่าเป็นสาเหตุแห่งความพินาศของข้า”

สิ่งที่มีค่ามากที่สุด มักถูกประเมินค่าน้อยที่สุด