Jeleń przy basenie

Spragniony Jeleń zszedł do sadzawki, by się napić. Pochylając się nad powierzchnią, ujrzał swoje odbicie w wodzie i ogarnął go podziw dla swoich pięknych, rozłożystych poroży, lecz jednocześnie poczuł jedynie wstręt do słabości i smukłości nóg. Gdy tak stał, patrząc na siebie, został dostrzeżony i zaatakowany przez Lwa; lecz w pościgu, który nastąpił, wkrótce oddalił się od prześladowcy i utrzymywał prowadzenie, dopóki teren, po którym biegł, był otwarty i wolny od drzew. Lecz gdy wkrótce dotarł do lasu, porożem zaplątał się w gałęzie i padł ofiarą zębów i pazurów wroga. „Biada mi!” krzyknął ostatnim tchnieniem; „Gardziłem nogami, które mogły mnie uratować; lecz chlubiłem się rogami, a one okazały się moją zgubą”.

To, co jest warte najwięcej, często jest cenione najmniej.