นกยูงและจูโน

นกยูงรู้สึกไม่พอใจอย่างมากเพราะตนเองไม่มีเสียงที่ไพเราะเหมือนนกไนติงเกล จึงไปฟ้องเทพีจูโนว่า “เสียงเพลงของนกไนติงเกลนั้นเป็นที่อิจฉาของนกทั้งหลาย แต่เมื่อใดก็ตามที่ข้าเปล่งเสียงออกมา ข้าก็กลายเป็นตัวตลก” เทพีพยายามปลอบโยนเขาโดยกล่าวว่า “จริงอยู่ที่เจ้าไม่มีพลังเสียง แต่เจ้ามีความงามเป็นเลิศ ลำคอของเจ้าเปล่งประกายเหมือนมรกต และหางอันงดงามของเจ้าก็งดงามตระการตาด้วยสีสันอันน่าทึ่ง” แต่นกยูงก็ยังไม่พอใจ “จะสวยงามไปทำไม ในเมื่อเสียงของข้าก็ไม่ดีอย่างนี้” เขากล่าว จากนั้นจูโนก็ตอบด้วยน้ำเสียงที่แฝงความเคร่งขรึมว่า “โชคชะตาได้จัดสรรของขวัญที่เหมาะสมให้กับทุกสิ่งแล้ว: สำหรับตัวเธอคือความงาม สำหรับนกอินทรีคือพละกำลัง สำหรับนกไนติงเกลคือเสียงเพลง และอื่นๆ ให้กับสิ่งอื่นๆ ตามลำดับ แต่มีเพียงเธอเท่านั้นที่ไม่พอใจกับส่วนของเธอ ฉะนั้นอย่าบ่นอีกต่อไปเลย เพราะหากความปรารถนาของเธอเป็นจริง เธอก็จะพบสาเหตุให้ไม่พอใจอีกในไม่ช้า”