ลาแพ็คและลาป่า
ลาป่าตัวหนึ่งซึ่งกำลังเดินเตร่ไปมาอย่างเรื่อยเปื่อย วันหนึ่งก็มาเจอลาบรรทุกสัมภาระตัวหนึ่งนอนเหยียดตัวสบายอยู่ในที่ที่มีแดดส่องอย่างมีความสุข มันจึงเดินเข้าไปหาแล้วพูดว่า “เจ้าช่างเป็นสัตว์ที่โชคดีเหลือเกิน! ขนที่เงางามของเจ้าแสดงให้เห็นว่าเจ้าใช้ชีวิตดีเพียงใด:…”
ลาป่าตัวหนึ่งซึ่งกำลังเดินเตร่ไปมาอย่างเรื่อยเปื่อย วันหนึ่งได้มาเจอกับลาบรรทุกสัมภาระตัวหนึ่งนอนเหยียดตัวสบายอยู่ในที่ที่มีแดดส่องถึงอย่างมีความสุข ลาป่าจึงเดินเข้าไปหาแล้วพูดว่า “เจ้าช่างเป็นสัตว์ที่โชคดีเหลือเกิน! ขนที่เงางามของเจ้าแสดงให้เห็นว่าเจ้าใช้ชีวิตดีเพียงใด ข้าอิจฉาเจ้าเหลือเกิน!” ไม่นานนัก ลาป่าก็ได้เจอกับเพื่อนเก่าอีกครั้ง แต่คราวนี้มันกำลังบรรทุกของหนัก และคนขับก็เดินตามหลังมาตีมันด้วยไม้ท่อนหนา “อ่า เพื่อนเอ๋ย” ลาป่ากล่าว “ข้าไม่อิจฉาเจ้าอีกต่อไปแล้ว เพราะข้าเห็นว่าเจ้าต้องจ่ายแพงเหลือเกินสำหรับความสุขสบายของเจ้า”
ข้อดีที่ได้มาด้วยราคาแพงนั้น มักเป็นพรที่ไม่แน่นอน
เรื่องคลาสสิกฉบับเต็ม แหล่งข้อความภาษาอังกฤษ: Standard Ebooks ฉบับต้นทางระบุว่าข้อความเป็นสาธารณสมบัติในสหรัฐอเมริกา กฎลิขสิทธิ์แตกต่างกันในแต่ละประเทศ
วงสนทนานักอ่าน
เริ่มต้นบทสนทนา
