นกฮูกและนกทั้งหลาย

นกฮูกเป็นนกที่ฉลาดมาก และครั้งหนึ่งนานมาแล้ว เมื่อต้นโอ๊กต้นแรกงอกขึ้นในป่า มันได้เรียกนกตัวอื่นๆ มารวมกันแล้วพูดว่า “พวกเจ้าเห็นต้นไม้เล็กๆ ต้นนี้ไหม? ถ้าพวกเจ้าทำตามคำแนะนำของฉัน พวกเจ้าจะทำลายมันเสียตอนนี้ขณะที่มันยังเล็กอยู่ เพราะเมื่อมันโตขึ้น ต้นกาฝากจะงอกขึ้นมา และจะมีกาวดักนกเตรียมไว้เพื่อทำลายพวกเจ้า” อีกครั้งหนึ่ง เมื่อต้นปอถูกหว่านเป็นครั้งแรก มันได้พูดกับพวกมันว่า “จงไปกินเมล็ดนั้นเสีย เพราะมันคือเมล็ดปอ ซึ่งวันหนึ่งมนุษย์จะนำมาทำเป็นแหจับพวกเจ้า” และอีกครั้งหนึ่ง เมื่อมันเห็นนักธนูคนแรก มันได้เตือนนกตัวอื่นๆ ว่าเขาคือศัตรูตัวฉกาจของพวกมัน ผู้ที่จะใช้ขนของพวกมันเองทำลูกธนูแล้วยิงพวกมัน แต่พวกมันไม่สนใจสิ่งที่มันพูดเลย ที่จริงแล้ว พวกมันคิดว่ามันเป็นบ้า และหัวเราะเยาะมัน อย่างไรก็ตาม เมื่อทุกอย่างเป็นไปตามที่มันทำนายไว้ พวกมันก็เปลี่ยนใจและเกิดความเคารพในสติปัญญาของมันอย่างมาก ดังนั้น เมื่อใดก็ตามที่นางปรากฏตัว เหล่านกก็จะมาหานางด้วยความหวังว่าจะได้ยินบางสิ่งที่เป็นประโยชน์ต่อพวกมัน อย่างไรก็ตาม นางก็ไม่ให้คำแนะนำแก่พวกมันอีกต่อไป แต่กลับนั่งเศร้าโศกและครุ่นคิดถึงความโง่เขลาของเผ่าพันธุ์ตนเอง