De uil en de vogels

De uil is een zeer wijze vogel; en eens, lang geleden, toen de eerste eik in het bos ontkiemde, riep ze alle andere vogels bijeen en zei tegen hen: "Zien jullie dit kleine boompje? Als jullie mijn advies opvolgen, moeten jullie het nu vernietigen, nu het nog klein is. Want als het groot is, zal er maretak op verschijnen, waarvan vogellijm gemaakt zal worden om jullie te vernietigen." Toen het eerste vlas werd gezaaid, zei ze tegen hen: "Ga en eet dat zaad op, want het is het zaad van het vlas, waarvan de mensen op een dag netten zullen maken om jullie te vangen." En toen ze de eerste boogschutter zag, waarschuwde ze de vogels dat hij hun dodelijke vijand was, die zijn pijlen met hun eigen veren zou bekleden en ze zou afschieten. Maar ze sloegen geen acht op wat ze zei: sterker nog, ze dachten dat ze gek was en lachten haar uit. Toen echter alles uitpakte zoals ze had voorspeld, veranderden ze van gedachten en kregen ze groot respect voor haar wijsheid. Daarom, wanneer ze verschijnt, komen de vogels naar haar toe in de hoop iets te horen dat hen van pas kan komen. Zij geeft hen echter geen raad meer, maar zit te treuren en na te denken over de dwaasheid van haar soort.