Trzej Leniwi

Pewien król miał trzech synów, którzy byli mu równie drodzy, i nie wiedział, którego z nich mianować następcą po swojej śmierci. Gdy nadszedł czas, gdy miał umrzeć, wezwał ich do swego łoża i powiedział: „Drogie dzieci, myślałem o czymś, co wam oznajmię: który z was będzie najbardziej leniwy, obejmie królestwo”.

Najstarszy powiedział: „Ojcze, królestwo należy do mnie, bo jestem tak leniwy, że jeśli położę się, aby odpocząć i kropla wpadnie mi do oka, nie otworzę go, aby zasnąć”.

Drugi zaś rzekł: „Ojcze, królestwo należy do mnie, bo jestem tak leniwy, że gdy siedzę przy ogniu i się grzeję, wolę, żeby mi się spalił obcas, niż żebym cofnął nogę”.

Trzeci rzekł: „Ojcze, królestwo należy do mnie, bo jestem tak leniwy, że gdybym miał zostać powieszony, a sznur byłby już uwiązany na szyi, a ktoś włożyłby mi do ręki ostry nóż, którym mógłbym przeciąć sznur, to wolałbym dać się powiesić, niż podnieść rękę na sznur”.

Gdy ojciec to usłyszał, powiedział: „Ty zaszedłeś najdalej i będziesz królem”.