Orzeł, kot i dzika świnia

Orzeł zbudował gniazdo na szczycie wysokiego drzewa; Kot z rodziną zajął dziuplę w pniu w połowie wysokości; a Dzika Świnia i jej młode zajęły swoją kwaterę u stóp. Mogłyby się bardzo dobrze dogadać jako sąsiedzi, gdyby nie złowrogi spryt Kotki. Wspinając się do orlego gniazda, powiedziała do Orła: „Ty i ja jesteśmy w największym możliwym niebezpieczeństwie. To straszne stworzenie, Świnia, która zawsze jest widziana, jak karczuje u stóp drzewa, zamierza je wyrwać, aby mogła pożreć twoją rodzinę i moją bez przeszkód”. Po tym, doprowadzając Orła prawie do utraty zmysłów ze strachu, Kotka zlazła z drzewa i powiedziała do Świni: „Muszę cię ostrzec przed tym strasznym ptakiem, Orłem. Czeka tylko na swoją szansę, by zlecieć i uprowadzić jedną z twoich małych świnek, kiedy je wyniesiesz, by nakarmić nią swoje pisklęta”. Udało jej się przestraszyć Świnię tak samo jak Orła. Potem wróciła do swojej nory w pniu, z której, udając strach, nie wychodziła za dnia. Tylko w nocy wymykała się niezauważona, by zdobyć jedzenie dla kociąt. Orzeł tymczasem bał się ruszyć z gniazda, a Świnia nie śmiała opuszczać swojego gniazda wśród korzeni: tak że z czasem zarówno oni, jak i ich rodziny wymarli z głodu, a ich martwe ciała dostarczyły Kotce dostatecznej ilości pożywienia dla jej rosnącej rodziny.