Brat i siostra

Pewien mężczyzna miał dwoje dzieci, chłopca i dziewczynkę: chłopiec był tak samo przystojny, jak dziewczynka brzydka. Pewnego dnia, gdy bawili się razem w pokoju matki, natknęli się na lustro i po raz pierwszy zobaczyli swoje rysy. Chłopiec dostrzegł, jaki jest przystojny, i zaczął się chwalić siostrze swoją urodą: ona z kolei była bliska płaczu z irytacji, gdy uświadomiła sobie jej brzydotę, i potraktowała jego uwagi jako obrazę. Pobiegła do ojca, opowiedziała mu o zarozumiałości brata i oskarżyła go o wtrącanie się w sprawy matki. Zaśmiał się, ucałował ich oboje i powiedział: „Moje dzieci, uczcie się odtąd dobrze korzystać ze szkła. Ty, mój chłopcze, staraj się być tak dobry, jak ono cię urodzi; a ty, moja dziewczyno, postanów nadrobić brzydotę swoich rysów słodyczą swojego usposobienia”.