Gods voedsel

Er waren eens twee zussen, van wie de ene geen kinderen had en rijk was, en de andere vijf kinderen had en weduwe was, en zo arm dat ze niet genoeg te eten had voor zichzelf en haar kinderen. In haar nood ging ze daarom naar haar zus en zei: "Mijn kinderen en ik lijden vreselijke honger; jij bent rijk, geef me een hap brood."

De steenrijke zus was zo hard als een steen en zei: 'Ik heb zelf niets in huis,' en joeg het arme schepsel met harde woorden weg. Na enige tijd kwam de man van de rijke zus thuis en wilde net een stuk brood snijden, maar toen hij de eerste snede in het brood maakte, stroomde er rood bloed uit. Toen de vrouw dat zag, schrok ze zich rot en vertelde hem wat er gebeurd was. Hij haastte zich naar de weduwe en haar kinderen om hen te helpen, maar toen hij haar kamer binnenkwam, trof hij haar biddend aan. Ze hield haar twee jongste kinderen in haar armen, en de drie oudsten lagen dood.

Hij bood haar eten aan, maar zij antwoordde: ‘Wij verlangen niet langer naar aards voedsel. God heeft de honger van ons drieën al gestild, en Hij zal ook naar onze smeekbeden luisteren.’ Nauwelijks had zij deze woorden uitgesproken, of de twee kleintjes bliezen hun laatste adem uit. Daarop brak haar hart en zakte zij dood neer.