De listige leeuw

Een leeuw keek naar een dikke stier die in een weiland graasde en het water liep hem in de mond bij de gedachte aan het koninklijke feestmaal dat hij zou bereiden. Hij durfde hem echter niet aan te vallen, want hij was bang voor zijn scherpe hoorns. De honger dwong hem echter al snel tot actie: en aangezien geweld geen succes zou garanderen, besloot hij zijn toevlucht te nemen tot een list. Vriendelijk op de stier aflopend, zei hij: "Ik moet zeggen hoe zeer ik uw magnifieke verschijning bewonder. Wat een mooie kop! Wat krachtige schouders en dijen! Maar, mijn beste vriend, waarom draagt ​​u in vredesnaam die lelijke hoorns? U moet ze net zo onhandig als lelijk vinden. Geloof me, u zou veel beter af zijn zonder." De stier was zo dwaas om zich door deze vleierij te laten overhalen zijn hoorns te laten afhakken; en nu hij zijn enige verdedigingsmiddel kwijt was, werd hij een gemakkelijke prooi voor de leeuw.