Przebiegły Lew

Lew obserwował tłustego Byka pasącego się na łące, a w ustach napływała mu ślinka na myśl o królewskiej uczcie, którą miał wyprawić, lecz nie odważył się go zaatakować, gdyż bał się jego ostrych rogów. Głód jednak natychmiast zmusił go do działania: a ponieważ użycie siły nie wróżyło sukcesu, postanowił uciec się do podstępu. Podchodząc przyjaźnie do Byka, powiedział mu: „Nie mogę powstrzymać się od powiedzenia, jak bardzo podziwiam twoją wspaniałą sylwetkę. Co za piękna głowa! Jakie potężne ramiona i uda! Ale, mój drogi przyjacielu, co u licha sprawia, że ​​nosisz te brzydkie rogi? Musisz uważać je za równie niezręczne, co odrażające. Uwierz mi, o wiele lepiej byś sobie bez nich poradził”. Byk był na tyle głupi, że dał się namówić tym pochlebstwom na odcięcie rogów; i straciwszy teraz jedyny środek obrony, padł łatwym łupem Lwa.