Nankör Oğul

Bir zamanlar bir adam ve karısı evlerinin kapısında oturuyorlardı, önlerine kızarmış bir tavuk koymuşlardı ve birlikte yemek üzereydiler. Sonra adam yaşlı babasının geldiğini gördü ve aceleyle tavuğu alıp sakladı, çünkü babası ona tavuktan yedirmek istemiyordu. Yaşlı adam geldi, bir şeyler içti ve gitti. Şimdi oğul kızarmış tavuğu tekrar masaya koymak istedi, ama onu kaldırdığında, büyük bir kurbağaya dönüşmüştü. Kurbağa yüzüne atladı, orada oturdu ve bir daha hiç gitmedi. Biri onu almak istese, kurbağa zehirli bir şekilde yüzüne atlayacakmış gibi bakardı, bu yüzden kimse ona dokunmaya cesaret edemezdi. Nankör oğul her gün kurbağayı beslemek zorunda kaldı, yoksa kurbağa yüzünü yiyordu; ve böylece dünyayı huzur bilmeden dolaştı.