Kartal ve Ok

Bir kartal yüksek bir kayanın üzerinde tünemiş, avını dikkatle gözetliyordu. Dağın bir yarığında gizlenmiş, av arayan bir avcı onu orada gördü ve ona bir ok fırlattı. Ok göğsüne saplandı ve onu delip geçti. Ölümün acıları içinde kıvranırken, gözlerini oka çevirdi. “Ah! Zalim kader!” diye haykırdı, “Böyle ölmem ne büyük bir kayıp: Ama ah! Kader daha da zalim, beni öldüren okun kartal tüyleriyle kanatlı olması!”