ไม่ประมาท

“ลองดูกันหน่อยสิ” ผู้จัดการใจดีกล่าวพลางดูแผนที่ “นี่คือเมืองที่เราอาจแวะระหว่างทางกลับ อันตานานาริโว เมืองหลวงของมาดากัสการ์ เป็นเมืองที่มีประชากร 100,000 คน”

“ฟังดูน่าสนใจนะ” มาร์ค ทเวนกล่าวพลางใช้มือลูบผมหยิกฟูของเขา “ลองอ่านรายละเอียดเพิ่มเติมดูสิ”

“ชาวมาดากัสการ์” ผู้จัดการใจดีกล่าวต่อพลางอ่านจากหนังสือของเขา “ไม่ใช่ชนเผ่าป่าเถื่อน และมีเพียงไม่กี่เผ่าเท่านั้นที่จัดอยู่ในประเภทคนป่าเถื่อนได้ พวกเขามีนักพูดพื้นเมืองมากมาย และภาษาของพวกเขาเต็มไปด้วยสำนวนโวหาร คำอุปมา และนิทานเปรียบเทียบ และมีหลักฐานมากมายที่แสดงให้เห็นถึงความสามารถทางปัญญาของผู้อยู่อาศัย”

“ฟังดูแล้วน่าจะโอเคนะ” นักเขียนอารมณ์ขันกล่าว “ลองอ่านต่ออีกหน่อยสิ”

ผู้จัดการอ่านข้อความว่า “มาดากัสการ์เป็นบ้านของนกขนาดมหึมาชนิดหนึ่งที่เรียกว่านกอีพิออร์นิส ซึ่งวางไข่ขนาด 15½ คูณ 9½ นิ้ว หนักตั้งแต่สิบถึงสิบสองปอนด์ ไข่เหล่านี้—”

มาร์ค ทเวน กล่าวว่า “ไม่ต้องเสียเวลาอ่านหนังสืออีกต่อไปแล้ว เราจะไม่ไปมาดากัสการ์”