ช่างทำรองเท้าที่ผันตัวมาเป็นหมอ

ช่างทำรองเท้าฝีมือไม่ดีคนหนึ่ง พบว่าตัวเองไม่สามารถหาเลี้ยงชีพด้วยอาชีพนี้ได้ จึงเลิกซ่อมรองเท้าและหันไปเป็นหมอแทน เขาอ้างว่าตนเองมีสูตรยาแก้พิษสารพัดโรค และได้รับชื่อเสียงไม่น้อยเลยทีเดียว ด้วยความสามารถในการโอ้อวดตนเอง อย่างไรก็ตาม วันหนึ่งเขาล้มป่วยหนัก และกษัตริย์แห่งประเทศนั้นทรงคิดที่จะทดสอบประสิทธิภาพของยาของเขา ดังนั้น เขาจึงเรียกหาถ้วยมา แล้วเทยาแก้พิษลงไปเล็กน้อย โดยแสร้งทำเป็นผสมยาพิษลงไป แล้วสั่งให้กษัตริย์ดื่ม ด้วยความกลัวว่าจะถูกวางยาพิษ ช่างทำรองเท้าจึงสารภาพว่าเขาไม่รู้เรื่องการแพทย์เลย และยาแก้พิษของเขานั้นไร้ประโยชน์ จากนั้นกษัตริย์จึงเรียกเหล่าพสกนิกรมาเข้าเฝ้าและตรัสกับพวกเขาว่า “ความโง่เขลาอะไรจะยิ่งใหญ่ไปกว่าพวกเจ้าเล่า? นี่คือช่างทำรองเท้าที่ไม่มีใครอยากส่งรองเท้าไปซ่อม แต่พวกเจ้ากลับไม่ลังเลที่จะฝากชีวิตไว้กับเขา!”