Szewc, który został lekarzem

Pewien bardzo nieudolny szewc, nie mogąc utrzymać się ze swojego fachu, porzucił cerowanie butów i zajął się medycyną. Rozgłosił, że zna sekret uniwersalnego antidotum na wszystkie trucizny i zyskał niemałą sławę dzięki swemu talentowi do pykania. Pewnego dnia jednak ciężko zachorował; a król kraju pomyślał, że wypróbuje skuteczność jego lekarstwa. Wezwawszy więc kubek, nalał mu dawkę antidotum i pod pretekstem zmieszania z nim trucizny, dodał trochę wody i kazał mu ją wypić. Przerażony strachem przed zatruciem, szewc wyznał, że nie zna się na medycynie i że jego antidotum jest bezużyteczne. Wówczas król wezwał swoich poddanych i zwrócił się do nich w następujący sposób: „Jakież szaleństwo może być większe od waszego? Oto szewc, któremu nikt nie pośle butów do cerowania, a wy nie wahaliście się powierzyć mu swojego życia!”