Dlaczego dyrygenci są ponurzy
Przeczytaj całe opowiadanie „Dlaczego dyrygenci są ponurzy” autorstwa O. Henry’ego.
Konduktorzy tramwajów często wystawiani są na próbę przez niefrasobliwą część społeczeństwa, ale nie wolno im łagodzić swoich emocji „odpowiadając bez ogródek”. Jeden z nich opowiedział wczoraj o zdarzeniu, do którego doszło kilka dni temu na jego linii.
W wagonie, który był dość pełen ludzi, siedziała bardzo modnie ubrana kobieta w towarzystwie małego chłopca. „Konduktorze” – powiedziała leniwie – „daj mi znać, kiedy dojedziemy na Peas Avenue”.
Gdy wagon dotarł na ulicę, konduktor zadzwonił dzwonkiem i wagon się zatrzymał.
„Peas Avenue, proszę pani” – powiedział, wysiadając z samochodu, żeby pomóc jej wysiąść.
Pani podniosła małego chłopca na kolana i wskazała mu przez okno nazwę ulicy, która znajdowała się na desce przybitej do rogu płotu.
„Patrz, Freddy” – powiedziała – „ta wysoka, prosta litera z zabawnym zawijasem u góry to „P”. Tylko o tym nie zapomnij. Możesz iść dalej, konduktorze; wysiadamy na Gray Street”.
Pełny tekst klasycznego opowiadania. Angielski tekst źródłowy: Standard Ebooks. Wydanie źródłowe wskazuje, że tekst należy do domeny publicznej w Stanach Zjednoczonych; zasady różnią się w zależności od kraju.
Dyskusja czytelników
Rozpocznij rozmowę.
