Jeleń w obejściu

Jeleń, wypędzony ze swej nory przez psy, schronił się na podwórzu farmy i wszedłszy do stajni, gdzie stało kilka wołów, wcisnął się pod stertę siana w pustym boksie, gdzie leżał ukryty, z wyjątkiem końców rogów. Wkrótce jeden z wołów zapytał go: „Co cię skłoniło, żeby tu wejść? Czy nie zdajesz sobie sprawy z ryzyka, jakie narażasz na schwytanie przez pasterzy?” Na co on odpowiedział: „Proszę, pozwól mi na razie zostać. Gdy zapadnie noc, z łatwością ucieknę pod osłoną ciemności”. W ciągu popołudnia przyszło kilku parobków, aby zająć się potrzebami bydła, ale żaden z nich nie zauważył obecności Jelenia, który zaczął gratulować sobie ucieczki i wyrażać swoją wdzięczność Wołom. „Życzymy ci dobrze” – powiedział ten, który odezwał się wcześniej – „ale jeszcze nie jesteś poza niebezpieczeństwem. Jeśli pan przyjdzie, z pewnością cię wykryją, bo nic nie umknie jego czujnemu oku”. I rzeczywiście, wszedł i narobił wielkiego zamieszania wokół sposobu, w jaki trzymano woły. „Bydła głodują” – zawołał; „daj im więcej siana i podłóż im pod nogi dużo ściółki”. Mówiąc to, sam chwycił garść siana ze sterty, gdzie ukryty był Jeleń, i natychmiast go dostrzegł. Zawołał swoich ludzi, kazał go natychmiast pojmać i zabić na stół.